Saltanatın Sonu: TBMM’nin Karar Anı
Bir Zamanlar…
Kayseri’nin sessiz, huzurlu akşamlarından birinde, pencerenin kenarına oturup günlük yazma alışkanlığım yine başlar. Şehir ışıkları, uzaklardan gelen ezan sesleri ve o bildik kokular… Kayseri’de yaşam, sanki geçmişin yüküyle, ama aynı zamanda umudu da içinde taşıyan bir hikaye gibi. Bugün, kafamda bir soruyla oturuyorum: TBMM saltanatı neden kaldırdı? Belki de bu soruya yazılı bir cevap aramak, geçmişin yıkılan duvarlarını anlamak için bir adım olabilir. Kim bilir?
Kayseri’nin Gölgesinde
Bazen öyle hissediyorum ki, geçmişin izleri şehrin her taşına işlemiş gibi. Kayseri’nin sokaklarında yürürken, yıllar önceki bir hayal kırıklığını ya da heyecanı anımsar gibi oluyorum. Cumhuriyet’in ilk yılları… Saltanatın kaldırılması, halkın büyük umutlar beslediği bir dönemdi. TBMM’nin o gün aldığı karar, sadece bir yönetim değişikliği değil, aynı zamanda insanların yıllarca beklediği özgürlüğün habercisiydi. Ama o özgürlük, kaybolmuş bir imparatorluğun enkazları üstünde kuruluyordu. Bu yüzden her şeyin o kadar kolay olamayacağını biliyorum.
O Gündeki Hisler
Herkesin heyecanlı olduğu bir dönemde, ben de şaşkın ve bir o kadar üzgündüm. Saltanatın sona ermesi, imparatorluğun yıkılışını da beraberinde getirmişti. O kadar güçlü bir geçmiş, bir anda kayboluverdi. İnsanın kökleri bir anda silinirse, sanki bir parçası da kaybolur, değil mi? Bu karar, eskiyle vedalaşmak anlamına geliyordu ve o günden beri, duygularımda bir boşluk var. Kayseri’nin o sessiz akşamlarında, her şeyin eskisi gibi olmayacağını düşünmek, garip bir yalnızlık yaratıyor.
Ama aynı zamanda heyecan verici bir şey vardı: Bir dönemin sonu, yeni bir dönemin başlangıcıydı! TBMM’nin aldığı karar, halkı tek bir yürek haline getirebilir miydi? Belki de o zamanlar bu soru kafamı meşgul etmişti. TBMM, saltanatı kaldırarak sadece bir hükümet değişikliği yapmakla kalmamış, halkın sesine kulak vermişti. Kimseye söylemesem de, aslında içimde bir umut vardı. Her şeyin değişebileceği umudu.
Saltanatın Kaldırılması: Bir Geçiş Dönemi
Günün sonunda, bir zamanlar saltanatın hükümetinin saraylarında yaşayanların birçoğu, halkın kendini bulduğu TBMM’nin kararına karşı çıkmıştı. Kimileri için saltanat bir simgeydi, ama kaybolan o simge, halkın geleceği için gerekli bir adım haline gelmişti. Anlayamadım; bu kadar güçlü bir tarih, bu kadar büyük bir geçmiş nasıl bu kadar çabuk silinir?
Ama sonra bir gün düşündüm: Gerçekten siliniyor muydu? O eski zamanların arkasında bırakılanlar, kaybolan saltanatın yerini alan Cumhuriyet’in temelleriyle birleşiyor muydu? Bu yıkılan her şeyin aslında bir temele dönüşebileceği fikri beni heyecanlandırmıştı. Belki de bu kadar hüzün, geleceğin inşa edilmesi içindi.
Kayseri’nin Göğü ve Yeni Bir Başlangıç
Bir sabah, Kayseri’nin yüksek göğü beni o kadar etkiledi ki, yalnızca geçmişin değil, geleceğin de yüzünü görmek istedim. TBMM’nin o tarihi kararının, sadece bir yönetim değişikliği değil, bir halkın kendi kimliğini bulma çabası olduğunu fark ettim. Saltanat, yıkılmış olabilir ama halk artık kendi iradesiyle karar veren bir yönetim istemişti. Bu, özgürlüğün ve eşitliğin ilk adımlarından biriydi. Üstelik tüm bu değişimin, yıllarca süren baskıların sona erdiğini, yeni bir toplumun kurulduğunu görmek, tam da ihtiyacım olan umut ışığıydı.
Evet, belki o zamanlar halkın çoğu o değişimi tam olarak kavrayamamıştı. Ama değişim, bazen korkutucu oluyordu. O gün yaşadıklarım, her ne kadar hüzünle karışmış olsa da, içimde büyüyen bir sevda gibiydi; umudu seviyorum.
Sonuç: Bugünden Bir Hissiyat
Bugün, Kayseri’nin karanlık akşamlarında düşünürken, geçmişi anlamak için birçok fırsat buluyorum. TBMM’nin saltanatı kaldırması, bir ülkenin kendini bulma hikayesiydi. O zamanlar birden fazla duyguyu içinde barındırıyordu. Hayal kırıklığı, heyecan, belirsizlik ve en sonunda bir umut… Belki de herkesin beklediği yeni bir başlangıçtı. Bugün, o tarihi adımın üzerinden yıllar geçmiş olsa da, hala toplum olarak bu tarihten aldığımız derslerle ilerliyoruz.
Benim için de o gün, içimde bir kırıklık bıraktı ama aynı zamanda beni ileriye taşıyan bir güç oldu. O tarihlerde yaşanan değişim, toplumu bir araya getirme çabasıydı. Ve o çaba, belki de hala devam ediyor. Kayseri’nin sokaklarında yürürken, zaman zaman geçmişi hatırlıyorum. Ama geçmişe olan hayranlığım artık, geleceğe duyduğum umutla birleşiyor. Çünkü her kaybolan şey, aslında yeni bir şeyin ortaya çıkmasına yardımcı oluyor. TBMM’nin aldığı karar, o yeni şeyin başlangıcıydı.